Aurélien Kaiser / PhD Student

ELIB / Ecology

De vertaling van deze getuigenis werd automatisch gegenereerd door een vertaalprogramma. Bedankt voor uw begrip.

Als jonge bioloog die geïnteresseerd is in ecologie en evolutie, ben ik vooral bezorgd over de huidige snelheid van klimaatverandering en antropogene veranderingen. De stijging van de temperatuur, de toegenomen klimaatschommelingen en het verlies van habitats veroorzaken het uitsterven van soorten op lokaal niveau en verstoren het functioneren van het ecosysteem. Dit zal ook directe en indirecte gevolgen hebben voor de menselijke bevolking.
Ik probeer mijn ecologische voetafdruk te verkleinen door bij voorkeur lokaal geproduceerd voedsel te kopen, onnodige autoritten zoveel mogelijk te beperken en bijvoorbeeld de verwarming van het huis te verminderen. Samen met lokale NGO’s ben ik ook betrokken bij natuurbescherming door middel van programma’s voor biodiversiteitsmonitoring en natuurbegeleiding.
Deze acties zijn echter soms moeilijk uit te voeren in mijn dagelijks leven. In veel gevallen blijft lokaal geproduceerd voedsel duurder dan industrieel geproduceerd voedsel. Op het platteland is het openbaarvervoersnetwerk onvoldoende ontwikkeld om mensen in staat te stellen er bijvoorbeeld naar het werk of naar kruidenierswinkels te gaan. Ook fietsroutes of projecten voor gedeelde auto’s zijn in deze regio’s vrijwel geheel afwezig. Ik heb ook het gevoel dat een groot deel van de bevolking het ecologische probleem nog steeds als een “probleem van de rijke mensen” beschouwt, vooral voor degenen die het financieel moeilijk hebben.
Veel mensen in Europa geloven nog steeds dat de wereldwijde veranderingen als gevolg van menselijke activiteiten geen invloed zullen hebben op hun dagelijks leven, maar ze denken niet na over indirecte gevolgen, zoals een toename van de immigratie uit de minst ontwikkelde landen, die naar verwachting meer te maken zullen krijgen met mondiale ecologische problemen. Daarom moeten we het wereldwijde bewustzijn over deze problemen vergroten. De politiek moet ook meer stimulansen bieden voor groene alternatieven, om investeringen te stimuleren en een groenere economie te creëren. Deze stimulansen moeten gericht zijn op de allerarmsten die soms betrokken willen zijn bij groene projecten, maar het zich gewoon niet kunnen veroorloven. Tegelijkertijd moet er meer druk van overheden worden uitgeoefend op bedrijven die verantwoordelijk zijn voor de enorme uitstoot van broeikasgassen, die in belangrijke mate bijdragen aan de klimaatverandering en grote hoeveelheden negatieve externe effecten veroorzaken.

Originally posted 2018-04-25 11:13:12.

%d bloggers like this: