Jean-Louis Tison / Professor

Université Libre de Bruxelles / Geographer – Glaciology

De vertaling van deze getuigenis werd automatisch gegenereerd door een vertaalprogramma. Bedankt voor uw begrip.

Ik ben gletsjeronderzoeker, professor aan de Université Libre de Bruxelles, en ik zal dit jaar met pensioen gaan. De laatste 30 jaar heb ik de Cryosfeer (natuurlijk ijs op aarde) bestudeerd om een beter inzicht te krijgen in de rol van de Cryosfeer, zowel als “acteur” als “recorder” van ons milieu en ons klimaat. Ik zou aan het begin van mijn carrière de volgende regels niet hebben geschreven. Terugkijkend op deze dertig jaar ben ik er echter van overtuigd dat de veranderingen die we vandaag de dag meemaken inderdaad het gevolg zijn van een echte antropogene trend, en niet van natuurlijke variabiliteit op korte termijn. De exponentiële opbouw van indicatoren in alle wetenschapsgebieden laat geen ruimte meer voor twijfel over de oorzaken. Ik maak me vandaag dan ook zorgen over de volgende twee belangrijke verhoren: “Hoe kunnen we onze projecties van de kortetermijntoekomst van deze trend verbeteren en hoe kunnen we ons bewust worden van de meerderheid van de bevolking en deze, met haar eigen wil, betrekken bij een echte gedragsverandering”, ongeacht hun overtuigingen, levensstijl of levenskwaliteit.
Ik heb geprobeerd mijn eigen gedrag te veranderen met de middelen die ik ter beschikking heb: naast de kleine dagelijkse handelingen, ben ik elke dag aan het woon-werkverkeer met de trein/tram, heb ik mijn centrale verwarmingssysteem veranderd in houtpellets, is onze gezinsauto een hybride, heb ik ook de stadsritten per vliegtuig “verboden”…. Ik ben me er echter ook van bewust dat sommige van deze opties niet voor iedereen beschikbaar zijn, en dus slechts een stap voorwaarts zijn in de richting van meer radicale veranderingen in de samenleving die betrekking hebben op een belangrijk deel van de wereldbevolking.
Deze persoonlijke overgang verliep niet zonder problemen. Zo is het bijvoorbeeld, omdat ik op 30 km van Brussel, mijn werkplek, woon, letterlijk onmogelijk voor mij geweest om mijn allerkleinsten in te schrijven in lokale basisscholen, gezien de “klassieke” openingstijden van de school. Ik moest mijn auto gebruiken tot de kinderen alleen met de trein konden reizen. Ook heb ik mijn beroep gekozen omdat ik graag de wereld wil ontdekken, en mijn familie ook, een wens die duidelijk onverenigbaar is met de koolstofvoetafdruk van vliegreizen.
Alternatieve energiebronnen en duurzame mobiliteit blijven naar mijn mening de belangrijkste maatschappelijke uitdagingen op korte termijn: “zachte” en “schone”, niet-koolstofhoudende energie, met een aanpasbare levering (bv. door middel van conversieprocessen) en mogelijkheden voor langeafstandsvervoer; een ruimtelijk geherstructureerd spoorwegnet, met hoge snelheid en lage betaalbare prijzen; prioriteit voor kortsluiting in economische circuits.