Erik Matthysen / Full Professor

University of Antwerp / Ecology, Evolution, Biodiversity

Wereldwijd neemt de biodiversiteit in een alarmerend tempo af door vernietiging, versnippering, vervuiling en exploitatie van habitats. Dit is niet altijd duidelijk voor het grote publiek, dat de natuur vaak associeert met de natuur met wilde dieren die gedijt na het herstel van de vervolging. Maar tegelijkertijd daalt de minder zichtbare biodiversiteit van planten en insecten in onze velden en tuinen. In andere delen van de wereld verdwijnen elk jaar brokken wilde natuur ter grootte van Europese landen. Mijn belangrijkste zorg is dat elke nieuwe generatie deze trend als vanzelfsprekend kan beschouwen en dat onomkeerbare verliezen als normaal zullen worden geaccepteerd. Sterker nog, door de planeet te ontdoen van haar biodiversiteit en natuurlijke hulpbronnen kunnen we uiteindelijk ons leven op deze planeet onhoudbaar maken. Geen enkel insect in onze tuinen is al erg genoeg, gebrek aan voedsel of schoon water is veel erger.
Dus naast studeren en lesgeven over deze problemen, probeer ik te veranderen. Ik fiets naar mijn werk, neem de trein wanneer mogelijk en eet minder vlees. Op mijn afdeling ben ik begonnen met een CO2-compensatieplan voor vluchten. Maar ja, ik vlieg nog steeds voor mijn werk en persoonlijke reizen, hoewel ik er minder plezier aan beleef dan voorheen. Ik had ooit gedacht dat mijn generatie de eerste en laatste zou zijn die goedkoop de wereld rondreist, maar nieuwe generaties groeien op met gesubsidieerde citytrips, en politici zeggen dat er geen reden is om het op te geven.
Wat we nodig hebben is een serieuze stap naar een economie waarin het verbruik van hulpbronnen wordt belast met zijn werkelijke milieukosten. We moeten niet rekenen op de technologie van morgen die door de jeugd van vandaag is uitgevonden om problemen op te lossen die we in de ijskast hebben gezet. We hebben betere betaalbare alternatieven voor het vervoer nodig, niet alleen om de snelwegen te ontlasten, maar ook om de uitstoot te verminderen omwille van de uitstoot. Hetzelfde geldt voor niet-duurzaam geproduceerd voedsel dat over de continenten wordt gevlogen. Laat alles wat we consumeren zijn eerlijke prijs hebben, en als dit iedereen dwingt om minder te consumeren, zal ik met een glimlach meegaan. Slimme economen moeten in staat zijn om een manier te vinden om dit mogelijk te maken. Net als evolutiebiologen zouden zij maar al te goed op de hoogte moeten zijn van de “tragedie van de commons”: individualistische uitbuiting van een gemeenschappelijk goed leidt zelden of nooit tot de beste oplossing voor iedereen.

Originally posted 2018-06-13 21:53:02.

%d bloggers like this: