Jan Nyssen / Full Professor

Ghent University / Geomorphology

De vertaling van deze getuigenis werd automatisch gegenereerd door een vertaalprogramma. Bedankt voor uw begrip.

Mijn interesse in de Geografie is vooral ingegeven door de wil om bij te dragen aan het oplossen van de wereldwijde ongelijke ontwikkeling. Ons huidige onderzoek richt zich op landdegradatie en landherstel. Zo hebben we in Ethiopië bijvoorbeeld bestudeerd hoe grote gebieden konden worden hersteld dankzij de conserveringsactiviteiten van miljoenen boeren. Samen met collega’s ondersteunen we ook herbebossingsprojecten, wat leidt tot 10.000 ton extra koolstofopslag per jaar. In Europa bestuderen we het effect van renaturatie op de hydrologie – we hebben bijvoorbeeld aangetoond dat de herintroductie van bevers in de Ardennen tot minder overstromingsrisico’s heeft geleid.
Zoals gezegd was mijn doel bij het betreden van de academische wereld niet om voor prestige te gaan; zo behield ik hetzelfde huis en hetzelfde type kleine auto als voorheen. Net als veel mensen hebben we door de jaren heen geleerd om lokale producten te kopen. Ik pendel per trein, en dan verder te voet naar het kantoor – goed voor de aarde en voor het hart. In de mate dat het budget het toelaat, kopen we biologisch voedsel – bijvoorbeeld melk van koeien die duurzaam grazen op weiden in de heuvels, zonder dat de industriële veeketen erbij betrokken is.
Een grote uitdaging bij pogingen om de voetafdruk laag te houden, is dat het “systeem” het niet ondersteunt of aanmoedigt. Ik probeer bijvoorbeeld “groen” te kopen, maar ben niet altijd zeker of het lukt – je kunt de kleine letters niet altijd lezen. Ik moet twee bussen nemen voor het afleggen van de 7 km tot aan het station. Ik zie veel onnodig energieverbruik dat door de overheid wordt gestimuleerd (belastingvrije bedrijfswagens, subsidies voor brandstof, of uitbreidingsplannen voor luchthavens). Tot slot krijgt men het gevoel dat het ‘Big Oil’-lobby zo sterk is, kunnen we überhaupt invloed hebben?
Dus, ja, er zijn belangrijke veranderingen nodig. Als het principe “de vervuiler betaalt” daadwerkelijk wordt toegepast, zal het energieverbruik dalen. Wat negatief is voor het milieu en voor de producenten moet worden gereguleerd of verboden; het zou niet aan de individuele consument moeten worden overgelaten om dat op te maken uit de kleine letters op verpakkingen. Men zou kunnen denken aan het vervangen van BTW door een koolstofbelasting die de uitstoot tijdens de productie en niet-duurzaam vervoer in rekening brengt (denk bv. aan garnalen die van Oostende naar Marokko en terug worden gevlogen, enkel en alleen om ze daar te laten pellen). De samenleving moet overschakelen van groei op basis van fossiele brandstoffen naar groene krimp, wat mogelijk is als de economie de hebzucht van bedrijven niet in stand hoeft te houden.