Marloes Leeflang / Research Assistant

Centre for Research and Conservation / Conservation Biology

De vertaling van deze getuigenis werd automatisch gegenereerd door een vertaalprogramma. Bedankt voor uw begrip.

Zoals sommigen zullen weten en anderen proberen te negeren, verandert de wereld snel. Onze planeet zit vol met mensen en alles wat ze produceren.
Iemand vertelde me ooit deze prachtige analogie: de wereld is als een vijver, waar levende planten, vissen, algen, voedingsstoffen en zonlicht aanwezig zijn. Het systeem is in harmonie, ze hebben elkaar allemaal nodig, maar er is evenwicht. Maar de algen beginnen iets meer te groeien, ze verbruiken meer voedingsstoffen uit het water. Ze groeien en bedekken uiteindelijk de hele vijver, wat het zonlicht uit het water blokkeert. Zonder zonlicht kunnen de planten niet groeien. Zonder de planten kunnen de insecten niet eten. Zonder de insecten kunnen de vissen niet eten. Zonder de planten, insecten en vissen zijn er geen voedingsstoffen meer. Geen voedingsstoffen meer voor de algen om te groeien en de algen zullen niet overleven. De wereld is als een vijver en de mensen zijn de algen.
Om de toekomst veilig te stellen, moeten we voor onze planeet zorgen en deze in evenwicht gebruiken.
Mijn grootste zorg is het feit dat mensen hebzuchtig zijn en ook gemakkelijk en goedkoop willen zijn:

  • de hebzucht en het enkelvoudige of kortstondige gebruik van producten veroorzaakt 1) onze plasticvervuiling en stortingsproblemen; 2) de vernietiging van de natuur voor de productie van de producten; en
  • de behoefte aan goedkope producten, omdat mensen het niet erg vinden om goedkope spullen weg te gooien, en er moet meer worden geproduceerd om het te vervangen.
  • goedkope vluchten zijn enorm toegenomen, met een verwoestende impact. Een goed begin is een brandstofbelasting om te vliegen.
    Een andere zorg is het bizarre feit dat mensen alles als huisdier moeten houden. Vogels, primaten, reptielen, alles wordt uit zijn huis gescheurd, omdat men het schattig vond.
    Wat ik het moeilijkst vond is het feit dat mensen nog niet bereid zijn om te veranderen, terwijl ze dat van anderen verwachten. 1ste wereldland eist van ontwikkelingslanden dat ze stoppen met het gebruik van brandstof of dat mensen verwachten dat hun regering actie onderneemt, terwijl ze zelf niets doen.
    Om mij te helpen: 1) ben ik vegetariër, met bewuste keuzes over dierlijke producten; 2) heb ik geen auto en beperk ik het vliegen; 2) koop ik ter plaatse; 3) breng mijn eigen tassen, flessen en containers mee; 4) recycleer, fixeer en herbruik ik mijn producten; 4) werk actief aan een duurzame werkomgeving en betrek ik er vrienden en familie bij; 5) denk ik voordat ik koop na over de vraag: “heb ik dit (meer dan eens) nodig”?
    Gemakkelijke stappen die iedereen kan nemen!

Originally posted 2018-06-19 10:13:17.

%d bloggers like this: