Ronny Schallier / Scientific collaborator RBINS

Royal Belgian Institute of Natural Sciences / Marine biologist / oceanographer

De vertaling van deze getuigenis werd automatisch gegenereerd door een vertaalprogramma. Bedankt voor uw begrip.

De Noordzee, mijn werkterrein, staat onder enorme menselijke druk, bijvoorbeeld door de scheepvaart, de visserij, vervuiling vanaf het land of via atmosferische afzettingen, van offshoreplatforms, toerisme, enz. Op het gebied van klimaatverandering richten de media zich op de stijging van de zeespiegel. Maar ook de zeetemperaturen stijgen, wat leidt tot een verschuiving van de zeepopulaties. Een andere, zelden genoemde en sterk onderschatte zorg is dat de zeeën verzuren door de toegenomen opname van CO2, maar ook door verschillende menselijke activiteiten.
Via mijn beroep controleren we de atmosferische emissies van schepen op zee: schepen zijn nu verplicht om te varen op schonere brandstoffen die minder zwavel bevatten, maar deze zwavelgrenswaarden moeten in het veld worden gecontroleerd! Het effectieve gebruik van schonere brandstoffen zou moeten leiden tot minder zwavelafzetting op zee en op het land (waardoor de verzuring wordt vertraagd), maar ook tot minder afzetting van zwarte koolstof in het Noordpoolgebied (zeer belangrijk omdat zwarte koolstofafzettingen een enorm ‘smelteffect’ hebben in het Noordpoolgebied).
In mijn privéleven probeert mijn familie zich op verschillende manieren aan te passen om onze voetafdruk te beperken: we wonen dicht bij het werk, gebruiken het openbaar vervoer en de byke om naar het werk te gaan; we wonen in een appartement en hebben een condenserende gasketel geïnstalleerd, we proberen te voorkomen dat we op vakantie vliegen; we proberen ‘lokaal’ voedsel te eten…. Maar alternatieve vervoerswijzen kunnen beter georganiseerd worden, in België en rond Europa (bussen zitten vaak vast in de file; er zijn maar weinig fietspaden in Brussel; treinen zijn zo duur in vergelijking met het vliegtuig; etc.); elektrische auto’s zijn zo duur, de markten verkopen nog steeds voedsel van over de hele wereld….
De belangrijkste uitdaging is duidelijk dat we allemaal moeten stoppen met onze verslaving aan fossiele brandstoffen. Er is geen andere manier om…. Dit betekent dat er een revolutie nodig is in het vervoer (auto’s, scheepvaart, luchtvaart; …), in de woningbouw, in de industrie. We moeten ook ‘lokaal’ denken: dicht bij het werk wonen, lokale energie produceren, lokale voedselproductie stimuleren. Politici moeten een belangrijke sturende rol spelen door het eens te worden over een strategische visie, een duidelijk wetgevingskader te creëren en de belastingstelsels aan te passen.
De kinderen die in onze straten demonstreren hebben volkomen gelijk dat de tijd snel tikt en dat er dringend actie nodig is!

%d bloggers like this: