Luc Henrard / Professor

University of Namur / Physics

De vertaling van deze getuigenis werd automatisch gegenereerd door een vertaalprogramma. Bedankt voor uw begrip.

In een typisch experiment bestuderen materiaalwetenschappers de respons van een systeem in gecontroleerde (vereenvoudigde) omstandigheden. Zij weten dat een mens intuïtief denkt dat een kleine verandering van de stimulans een zeer voorspelbare, kleine verandering van de systemen zal geven. Maar wetenschappers hebben geleerd dat dit niet meer geldt voor complexe systemen uit evenwicht.
Denk aan de witte kamers om silicium te laten groeien voor halfgeleiderapparaten. Een ‘verkeerd’ atoom (een onzuiverheid) op 10 miljard zal uw apparaat verwennen. Alles moet onder controle zijn. Er zijn 50 jaar en miljoenen ‘test’-experimenten nodig om dat controleniveau te bereiken. We brengen onze planeet (een complex systeem) zeer snel uit evenwicht (de CO2-concentratie is nog nooit zo snel veranderd). En we hebben maar één poging.
De materiaalwetenschappen gaven al veel reacties (fotovoltaïsche cellen, efficiënte batterijen, minder veeleisende beeldschermen, energieomzettingsapparaten,…..). Zij zullen in de toekomst waarschijnlijk meer oplossingen bieden, waaronder materialen ter vervanging van elementen die moeilijk toegankelijk zijn (vanwege geologische, geopolitieke en mensenrechtenkwesties). Maar technologie zal slechts een klein deel van de oplossing zijn. De eerste reden is dat niemand kan zeggen welke technologieën over 20 jaar ‘op de markt’ zullen zijn. Inderdaad, 20 jaar geleden had niemand kunnen vertellen over het belang van smartphone of database in ons huidige leven.
Persoonlijk heb ik er 15 jaar geleden voor gekozen om op korte afstand van mijn werkplek te wonen om het dagelijks gebruik van een auto te vermijden. Mijn eerste zorg in die tijd was het thermisch isoleren van mijn huis. Ik heb bij voorkeur gekozen voor de trein voor de middellange afstand privé en professionele reizen en het grootste deel van het voedsel van mijn familie is lokaal en biologisch.
Dergelijke individuele acties worden door veel toespraken gepromoot, maar niet veel door de ‘systemen’, ook al zijn er de laatste jaren enkele verlegen pogingen gedaan. Het meest zorgwekkend is voor mij dat nieuwe wetten, de planning van nieuwe infrastructuur of gebiedsontwikkeling alleen de werkelijke problemen (klimaatverandering, luchtvervuiling, voedselkwaliteit, ….) als aanpassingsvariabele beschouwen nadat over de kern van het project is beslist. Het zou de eerste prioriteit moeten zijn

Originally posted 2018-07-01 17:33:41.

%d bloggers liken dit: